Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15530 K.2022/21559

Sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2015/203 E., 2016/279 K. sayılı kararının sanık tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 04/10/2022 tarihli ve 2021/4908 E., 2022/16061 K. sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2022 gün, 2-2016/306841 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2022 gün, 2-2016/306841 sayılı itirazının KABULÜNE, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin Dairemizin 04/10/2022 tarihli ve 2021/4908 E., 2022/16061 K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçu bakımından sanığın savunma hakkının kısıtlanması,