Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15538 K.2024/15914

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Aynı eylemle birden fazla görevli memura karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç nedeniyle artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümde, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca belirlendikten sonra aynı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerekirken sırasıyla aynı Kanun'un 125/1, 125/4 ve 125/3-a maddeleri uygulamak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/410 Esas, 2013/137 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına ve yerine "Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/410 Esas, 2013/137 Karar sayılı ilâmındaki,