Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15629 K.2024/13330

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

26.11.2019 tarihli Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bozma ilamı öncesi, 26.05.2015 tarihli kararda sanığın sonuç ceza olarak 5 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılıp, bu cezanın TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bozma sonrası hükmedilen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 5 ay 12 gün erteli hapis üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve uygulama maddesi olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "... sonuç olarak sanığın 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

bu hükmün infaz aşamasında dikkate alınmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının, 5 ay 12 gün hapis cezası üzerinden infazına, cezanın TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine,