Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15727 K.2023/75

... 1. Çocuk Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2015/262 E., 2015/543 K. sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılamanın yenilenmesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun), “Hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri” başlıklı 311 inci maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş hâllere istinaden başvurulabilen olağanüstü bir kanun yoludur.

Yargılamanın yenilenmesi müessesesi, kesin hükmün otoritesi karşısında maddî gerçeğin açığa çıkarılmasındaki kamu yararının üstün gelmesi nedeniyle öngörülmüş ve bizzat kanun koyucu tarafından sebepleri sınırlı şekilde belirlenmiş istisnai bir yoldur. Hükmün kesinleşmesiyle birlikte artık yargılamaya konu sorun çözülmüş olduğundan kesin hükümle sonuçlanmış bir ihtilâf kural olarak yeniden yargılama konusu yapılamayacaktır.

Bununla birlikte bir yargılama faaliyeti sonucu verilen kesin hükümde adlî hataların yapılması da mümkündür. Hükmün kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan maddî olaylar kesin hükmün maddî gerçeği yansıttığı kabulünü ve kesin hükmün ispatla ilgili temellerini sarsabilecektir. Bu durumda, bir yanda kesin hüküm, diğer yanda ise adlî hatanın düzeltilmesi zorunluluğu söz konusu olacaktır.

Bu iki değerden birinin tamamen göz ardı edilmesi mümkün olmadığından kanun koyucu maddî temelleri sarsılmış kesin hükümden fedakarlık yapmak zorunda kalmış ve bunun şartlarını belirlemiştir. Bu açıdan yargılamanın yenilenmesi kesin hükmün dokunulmazlığının istisnasını oluşturmaktadır.

Yargılamanın yenilenmesi ancak kesinleşmiş hükümlerde başvurulacak bir yol olup hukukî niteliği itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un sistematiği, düzenleniş şekli ve düzenlendiği yer dikkate alındığında olağanüstü bir kanun yolu olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Yargılamanın yenilenmesindeki amaç, kanunda istisnai ve sınırlı olarak sayılan hâllerin gerçekleşmesi durumunda gerçeğin araştırılması, böylece toplumun ve hükümlünün menfaatinin korunmasıdır.

5271 sayılı Kanun’da kanun yolları, olağan kanun yolları ve olağanüstü kanun yolları şeklindeki ayrım esas alınarak düzenlenmiştir. Bu ayrımda daha önce verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği hususu belirleyici olmaktadır. Kesin olmayan kararlara karşı gidilebilen kanun yolları olağan, kesin ve kesinleşmiş kararlara karşı gidilebilen kanun yolları ise olağanüstü kanun yolları şeklinde isimlendirilmektedir. Buna göre itiraz, istinaf ve temyiz olağan.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı, kanun yararına bozma ve yargılamanın yenilenmesi ise olağanüstü kanun yollarını oluşturmaktadır. (Ahmet Gökcen, ... Balcı, M. Emin Alşahin, Kerim Çakır, Ceza Muhakemesi Hukuku, 4. Bası, s. 654. Nur Centel, Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 16. Bası, s.853-854)

Yukarıda açıklandığı üzere, yargılamanın yenilenmesi olağanüstü bir kanun yolu olup, bir karar kesinleştikten sonra ve yalnızca kanunda belirtilen sebeplerin varlığı hâlinde işletilebilir.

...

1. Çocuk Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2015/262 E., 2015/543 K. sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurulan mahkûmiyet hükmünün hükümlü ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/10991 Esas, 2019/18756 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği, hükümlünün 07.03.2022 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesini talep ettiği, ...

1. Çocuk Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2015/262 E., 2015/543 K. sayılı ek kararı yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği, anılan ek kararın, hükümlü tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Kesinleşmiş bir hükümle ilgili olarak yargılamanın yenilenmesi talebinin hükmü veren mahkemeye verilmesi üzerine yapılması gereken ilk inceleme (Birinci aşama), talebin 318. maddede gösterilen usule uygun yapılıp yapılmadığına, 311. ve 314. maddeler uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek kanuni bir neden gösterilip gösterilmediğine ve gösterilen nedeni doğrulayacak delillerin açıklanıp açıklanmadığına ilişkin olmalıdır. Bu inceleme sonunda, talebin usule uygun olmadığı, kanuni bir neden gösterilmediği veya bunu doğrulayacak delillerin açıklanmadığı görülürse, yargılamanın yenilenmesi istemi 319. madde uyarınca kabule değer görülmeyerek reddedilmelidir. Bu karar 319/3. madde uyarınca itiraza tabidir.

5271 sayılı CMK'nın 319/1 maddesine göre verilen “Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine” ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 319/3 maddesine göre itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,