Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15799 K.2023/239

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

suça sürüklenen çocuklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği dikkate alındığında;

yokluğunda verilen kararı, tebliğ üzerine temyiz eden suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Çocuk Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/672 Esas, 2016/305 Karar sayılı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 6 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile,

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116. maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile,

Mala zarar verme suçundan 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62. maddenin birinci fıkrası uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/672 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/11230 Esas, 2022/3773 Karar sayılı kararı ile;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, "şeklinde karar verilmiştir.

3. ... Çocuk Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile,

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62 nci maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 188 inci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ve bu suç ile birlikte işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR