Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15816 K.2023/3341

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2011 tarihli ve 2011/383 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü, saat 02.00 sıralarında temyiz dışı suç ortakları ile birlikte şikâyetçinin ikametinin eklentisi niteliğindeki ahırdan 80 adet küçükbaş hayvan çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143, 116/4, 119/1-c, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2011/139 Esas, 2015/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35/2, 62, 116/4, 119/1-c ve 62 maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis ve 1 yıl 18 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2011/139 Esas, 2015/534 Karar sayılı kararının sanık müdafîî tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/13535 Esas, 2020/10545 Karar sayılı kararı ile, olay anında suça konu hayvanlardan birinin telef olması nedeniyle eylemin tamamlandığı ve 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı, sanık ...'ın beyanına istinaden şikâyetçiden zararının giderilip giderilmediği sorularak aynı Kanun'un 168/1-2. maddesinin tartışılması gerektiği ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde hesap hatası yapıldığı gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde,Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2021/87 Esas, 2022/588 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 168/1, 62, 116/4, 119/1-c ve 62 maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin üzerine atılı suçları işlemediğine, pikabını temyiz dışı sanık ...'e kiralayarak verdiğine, müvekkilinin olay tarihi ve saatinde bir akrabasının düğününde olduğuna, şikâyetçinin müvekkilini teşhis edemediğine, şikayetten vazgeçme nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, müvekkilinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediğine dair dosya kapsamında bir tespit ve delil bulunmadığına, yerel mahkemece atılı suçlardan hukuka aykırı olarak alt sınırdan çok fazla uzaklaşarak ceza verildiğine, yerel mahkemenin kararının bozulması gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, gece saat 02.00 sıralarında şikâyetçinin evinin müştemilatında bulunan ahırın içinden 80 tane küçükbaş hayvanı, hakkında HAGB kararı verilen ... ve ilamı kesinleşen ... ile birlikte sanığın çaldığı, şikâyetçinin gece kalkıp ahırı kontrol etmesi üzerine hayvanların yerinde olmadığını gördüğü, bunun üzerine dışarı baktığında sanık ...'a ait 47 ... plakalı kamyonete hayvanların yarısının yüklendiği, şikâyetçinin seslenmesi üzerine sanıkların kalan hayvanları orada bırakarak araçtaki hayvanlar ile birlikte kaçmaya başladıkları, şikâyetçinin akrabası olan tanık A.G.'ye haber verdiği,

tanığın da yola çıkması üzerine sanıklar ... ile dosyadaki ...'ın olay yerinden kaçtıkları sanık ...'un ise olay yerinde kaldığı, yükleme esnasında bir tane de koyunun telef olduğu, sanıkların suça konu hayvanların yarısını şikâyetçinin hakimiyet alanından çıkardıkları ve bir koyunun da telef olduğu göz önüne alındığında eylemin tamamlandığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçlamaları inkâr etmiştir. Tanık A.G.'nin beyanları, olay tutanakları ve sanıkların kullandığı telefonlara ait görüşme kayıtları ve baz istasyon verileri dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Suça konu hayvanların sanığa ait araç ile çalındığı, sanığın aşamalardaki savunmalarının çelişkili ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, ayrıca sanığa ait cep telefonunun olay yeri yakınından sinyal aldığı anlaşıldığından mahkûmiyetine hükmedilmesinde; mahkemece "suçun işleniş biçimi,suç konusunun önem ve değeri, suçun işlendiği yer ve zaman, sanığın kastının yoğunluğu" esas alınarak yeterli gerekçe ile teşdit uygulanarak hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR