Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15820 K.2024/516

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131431 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre,

Kayden 30/09/1996 doğumlu suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 22/11/2011 tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu ve eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddelerinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, son kez bozma öncesi mahkûmiyet kararının verildiği 10/11/2015 tarihinde kesildiği, bozma sonrası yargılama sonucunda verilen karar tarihi olan 30/09/2021 tarihinden önce 10/03/2021 tarihinde olağan zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Kabule göre de,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca tayin edilen 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanması neticesinde sonuç ceza olarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde

Suça sürüklenen çocuğun, birden fazla kişiyle birlikte gece vakti hırsızlık amacıyla şikâyetçinin ikametine girmesi şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri de 5237 sayılı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı ve verilen kararda bu yönüyle isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip temyiz edilmeksizin kesinleşen 30.09.2021 tarihli ve 2020/410 Esas, 2021/735 Karar sayılı karara yönelik olan ve suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle hükmün kanun yararına bozulması gerektiği belirtilen 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

B. 2 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip temyiz edilmeksizin kesinleşen 30.09.2021 tarihli ve 2020/410 Esas, 2021/735 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle;