Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15827 K.2023/2984

Pınarbaşı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/460 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 168/5 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin 17.05.2016 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Pınarbaşı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2021/255 Esas, 2021/424 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 168/5 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. madde uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin 01.02.2022 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 11.10.2022 tarihli ve 2022/12152 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/133084 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/133084 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre, ... ve Ayşe'den olma 15.05.1961 doğumlu, ... İli Pınarbaşı İlçesi Yukarıkaragöz Mahallesi nüfusuna kayıtlı sanık ... hakkında Pınarbaşı (...) Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davası nedeniyle anılan Mahkeme tarafından 2015/460 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki ...

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/285 Esas sayılı mahkumiyet kararındaki sanık ...'in ise ... ve Ayşe'den olma 20.06.1961 doğumlu, ... İli Bahçe Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu nazara alındığında, Pınarbaşı (...) Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli ve 2015/460 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile ...

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/285 Esas sayılı kararında hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'in farklı kişiler olduğu, bu nedenle sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemediği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına yer olmadığı kararı yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata,7201 sayılı Kanun'un 23/1-8. maddeleri ile 7201 sayılı Kanun'un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,

sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2 maddesi gereğince “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan tebligatın usûlsüz olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle denetim süresinin başlamadığı, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle inceleme konusu karar verilmiş ise de; bu kararın da yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR