Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15840 K.2023/1750

Sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine dair ek kararın karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmün SEGBİS vasıtasıyla duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı usûlüne uygun şekilde tefhim edildiği ve gerekmediği hâlde sanığa cezaevinde yapılan tebliğ üzerine hükmün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, sanığa yapılan tebligatın ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 27.01.2021 tarihli, 2020/35 Esas ve 2020/296 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,