Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15845 K.2024/11521

Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/2061 Esas, 2016/518 Karar sayılı kararının, katılan ve vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1.Katılanın temyizinin yapılan incelemesinde:

Katılanın yüzüne karşı 24.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1 maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

2-Katılan vekilinin kasten yaralama suçu için yapılan temyizin incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının sorgu tarihi olan 24.03.2016 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Katılan vekilinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için yapılan temyizin incelemesinde;

Sanıkların suç tarihinde birden fazla kişi olarak ve gece vakti atılı suçu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında; zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,