Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1590 K.2022/9024

Konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 ve 151/1. maddeleri uyarınca 6 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2015 tarihli ve 2014/797 esas, 2015/336 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/12/2021 gün ve 16419-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2022 gün ve 2021/157147 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından aynı dosyanın diğer sanığı ... hakkındaki Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2015 tarihli mahkumiyet hükmünün Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15/12/2020 tarihli ve 2020/3869 esas, 2020/4794 karar sayılı ilamı ile bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2009 tarihli ve 2008/777 esas,

2009/1660 sayılı kararı ile aynı eylemler nedeniyle adı geçen sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz yoluna başvurulup başvurulmayacağı hususunun merciince değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2009 tarihli ve 2008/777 esas, 2009/1660 sayılı kararı ile aynı eylemler nedeniyle adı geçen sanığın mahkûmiyetine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ