Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15963 K.2023/3356

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.10.2018 tarihli ve 2018/2848 Esas, 2019/2199 Karar sayılı kararı ile 26.10.2022 tarihli ve 2018/2848 Esas, 2019/2199 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2018 tarihli ve 2018/565 Esas, 2018/534 Karar sayılı kararı ile şikâyetçiler ... ve...'a yönelik ayrı ayrı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 168/2, 62, 116/2-4, 119/1-c, 62, 151/1, 168/2, 62, 142/1-b, 143, 35, 62, 116/2-4, 119/1-c, 35, 62, 151/1, 168/2, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 10 ay 25 gün hapis, 1 yıl 8 ay hapis, 1 ay 20 gün hapis, 10 ay 25 gün hapis, 10 ay hapis, 1 ay 20 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.