Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16008 K.2024/6570

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.03.2013 tarihli hükmün sanık tarafından temyizi üzerine temyiz isteminin reddine dair 12.09.2013 tarihli ek kararın, Dairemizin 08.12.2020 tarihli ve 2020/22262 E., 2020/14846 K. sayılı kanun yararına bozma kararı ile kaldırıldığı, sanığın yokluğunda verilen 06.03.2013 karar doğrudan MERNİS şerhiyle aynı konutta oturan teyzesine tebliğ edilmesi nedeniyle, kanun yararına bozma kararında da belirtildiği üzere tebliğ işlemi usûlsüz olduğundan temyize konu 06.03.2013 tarihli karara yönelik olarak sanığın 06.09.2013 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerinde süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının bulunmasına rağmen hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre kararda bir isabetsizlik görülmediğinden hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. ve 116/4. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırlarına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 06.03.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,