Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16028 K.2024/10768

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.09.2015 tarihli ve 2015/35189 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında, sayaç olmaksızın, doğrudan bağlantı yapmak suretiyle kaçak elektrik kullandığından bahisle karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2015/486 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 163/3, 168/5, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.07.2018 tarihli ve 2018/1694 Esas, 2018/1703 Karar sayılı kararı ile "... tüketim miktar bedeli olan 557,00 TL. nin mahkemenin uyarısından belirtilen 30 gün süre içerisinde 04/10/2017 tarihinde ...'a sanık tarafından ödendiği anlaşıldığından CMK'nun 168/5 maddesi gereğince açılan davanın düşürülmesine..." gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-a maddesi yollamasıyla, aynı Kanun'un 303/1-a ve 223/8 maddeleri gereğince sanık hakkındaki mahkumiyet kararı kaldırılarak, kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/19087 Esas, 2022/2081 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-a maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği,

devamında katılan vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi neticesinde Dairemizce hükmün bozulmasına ve "...5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine..." karar verildiği, ancak bozma üzerine ilk derece mahkemesince yargılama yapılarak hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bozma üzerine ilk derece mahkemesince verilen İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğunun anlaşılmıştır.

III. KARAR