Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16043 K.2024/3141

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin olayın sıcağı sıcağına kollukta ve Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği ilk ifadelerinde, ambulans içinde geçirdiği kaza sonucu üzerine eşyaların yıkıldığını, bu nedenle kıpırdayamadığını, eşofmanı cebindeki telefonun çalması üzerine sanığın telefonu alıp yanında birine verdiğini, bir yakınına verdiğini düşündüğünü ve hırsızlıktan şüphelenmediğini beyan etmesi karşısında; mahkemece eylemin hırsızlık olarak kabulü yönündeki uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, şikâyetçinin sonradan değiştirdiği mahkemedeki ifadelerine itibar eden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.