Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16160 K.2024/3860

I. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2014/403 Esas, 2015/1089 Karar sayılı ek kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının 19.11.2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 28.12.2015 günü temyiz ettiğinin anlaşılması üzerine mahkemece temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine dair verilen 18.04.2016 tarihli ek karar usûl ve yasaya uygun olduğundan ek kararın ONANMASINA,

II. Sanıkların Temyiz Taleplerinin İncelenmesi Neticesinde

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların şikâyetçinin motosikletinden mazot çalma şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının 19.11.2015 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması