Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16185 K.2024/12872

Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

20.08.2015 tarihli olay yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanağına göre, sanığın kamera görüntülerinden tanınarak kendisine ulaşıldıktan sonra, kolluk görevlilerine katılana ait olan ve içerisinde sürücü belgesi, metro passenger card ve muhtelif kartvizitlerin bulunduğu cüzdanı, içerisindeki 50 Euro ve 200 TL olmaksızın teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın rızai bir iadesi bulunmaması nedeniyle TCK’nın 168. maddesinde belirlenen şartların oluşmadığı, bu nedenle bahsi geçen maddenin uygulanmaması hususundaki mahkemenin takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.