Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16225 K.2024/11443

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 10.03.2022 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan 08.06.2016 tarihli hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 23.06.2021 tarihli ve 2021/6897 Esas, 2021/12971 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuk lehine ve aleyhine bozulması karşısında, 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, suça sürüklenen çocuğa hırsızlık suçu bakımından aleyhe bozma ilâmına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,