Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1719 K.2025/2462

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143/1, 145/1, 35, 62/1, 50/1-a. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, araçta kasaların bulunmuş olmasının suçun unsuru olarak sayılamayacağına, şikâyetçinin sanıkların ifadelerini doğrular ve destekler nitelikteki ifadelerinin hüküm tesisinde dikkate alınmadığına, şüpheden sanık yararlanır genel ilkesi dikkate alınmaksızın eksik inceleme yapılarak cezalandırma yoluna gidilmesinin orantılılık ilkesine, usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;