Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1770 K.2022/5078

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılanın kardeşi ile husumeti bulunan sanığın yoldan araç ile geçerken katılanın ikametine doğru tüfek ile ateş ettiğinin iddia edildiği olayda; Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün, 2016/7-127 Esas 2018/482 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın eyleminin TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca ve bir bütün halinde TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturacağı, iddianamede anlatımın da bu şekilde olduğu, bu itibarla katılan vekilinin bu suçtan kurulan beraat hükmünü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan katılan vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması (değişen suç vasfına göre silahla tehdit) ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın kardeşi ile husumeti bulunan sanığın yoldan araç ile geçerken katılanın ikametine doğru tüfek ile ateş etmesi sonucu ikametin zarar gördüğünün iddia edilmesi şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a ve 151/1. maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 21/11/2012 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,