Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1779 K.2022/11041

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin sanığın her iki suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik talebinin olduğu, temyizde hukuki menfaatinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan verilen karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen mahkemenin 17/02/2015 tarihli mahkumiyet kararının Dairemizce onanmasına karar verildiği tarih olan 15/11/2017 tarihi ile Dairemizin anılan kararının itirazen kaldırılmasına karar verildiği tarih olan 18/12/2019 tarihi arasında zamanaşımının durduğu; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 220/2. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, yukarıda belirtilen durma süresi de nazara alınarak, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçunun işlendiği 25/09/2007 (iddianame tarihi) tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamındaki kamera görüntülerinin incelenmesine dair 16/05/2006 tarihli tutanak, tanıklar ...ve...’nin soruşturma aşamasında alınan ifadeleri ile diğer sanık ... ... ve ... isimli kişiye ilişkin TURKCELL’den getirtilen HTS raporuna göre, mağdur ...’na yönelik hırsızlık suçunun 15/05/2006 günü saat 21.30 ila 16/05/2006 günü saat 03.20 sıraları arasında gece vakti işlendiği belirlenmekle;

sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu;

sanık hakkında verilen mahkemenin 17/02/2015 tarihli mahkumiyet kararının Dairemizce onanmasına karar verildiği tarih olan 15/11/2017 tarihi ile Dairemizin anılan kararının itirazen kaldırılmasına karar verildiği tarih olan 18/12/2019 tarihi arasında zamanaşımının durduğu; hırsızlık suçu yönünden suç tarihi olan 16/05/2006 tarihinden itibaren 22 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılması karşısında, Dairemizin 18/12/2019 tarihli ve 2019/14144 Esas, 2019/19689 Karar sayılı ilamında belirtilen eksik incelemeye dair bozma nedenleri doğrultusunda sanık hakkında yargılamaya devam edilmesi,

yapılacak tüm araştırma ve inceleme sonucuna göre dosya kapsamındaki deliller bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, zamanaşımının dolduğundan bahisle yazılı şekilde davanın düşmesine karar verilmesi,