Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1875 K.2022/6612

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkındaki mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair 11.07.2016 tarihli ek kararda isabetsizlik bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

İddianamede iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1-4. maddesinin uygulanmasının talep edildiği gözetilmeden suça sürüklenen

çocuğa ek savunma hakkı verilmeden hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,