Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1882 K.2022/5993

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2014 tarihli 2014/980-2014/475 esas sayılı kararında sanık ... yönünden hırsızlık suçundan mahkumiyetine, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından beraatine karar verildiği,

sanık müdafii tarafından 15.12.2014 havale tarihli süre tutum dilekçesinde mahkumiyet kararının temyiz edildiğinin belirtildiği nazara alındığında beraat kararı verilen hükümlerin temyiz edilmeksizin kesinleştiği mahkeme tarafından sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan 21/01/2021 tarih ve 2020/92 Esas - 2021/47 Karar sayılı hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek sanık ... hakkında hırsızlık suçu, sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme suçları yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...'ın soruşturma evresindeki ikrarına göre diğer sanık ile birlikte 00:30 da buluşarak müştekiye ait iş yerinden hırsızlık yaptıklarını ikrar ettiği nazara alındığında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanması gerektiğinin ve suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesine rağmen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.