Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1958 K.2022/8294

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında kamu malına zara verme suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanıklar hakkında TCK’nın 152/1-a. maddesi gereğince 10 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, “dosyada her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı herhangi bir delil olmadığını, soyut şüphe olduğu, yakalama ve üst arama tutanağının hukuken geçerli bir delil olmadığı, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıklar hakkında erteleme kararı verilmeyeceği, bu kararın kaldırılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların sokaktan geçerken polis tarafından alındıkları, üzerilerine atılı suçu işlemediklerini savunmaları, sanıkların olay yerinde yakalanmadıkları gibi duvarın temizlenmiş olması sebebi ile yazı incelemesi yapılamadığı ve sanıklar yakalandıklarında ellerinde veya üzerilerinde boya artığına rastlanmaması, olayı gösteren herhangi bir kamera kaydının da olmaması karşısında; sanıkların mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil olmadan yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,