KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/1990 E., 2022/8519 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin “Sanığın açık olan camekandan girerek açık ve kırılmış bir şekilde bulunan şarjmatikten sadece 15 TL bozuk para aldığı, bu nedenle sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği, sanığın zararı gidermek istediği, lehe hükümlerin uygulanmadığı”, sanığın temyiz isteminin ise “Akıl hastalığına tutularak, şuurunu kaybederek suçu işlediği, katılanın zararı afaki olarak belirttiği, mal zararı raporu hazırlanarak ve hesap numarası verilerek hazırlanacak raporun tarafına gönderilmediği,
beraatini talep ettiğine” ilişkin olduğu belirlenerek anılan temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/1990, K. 2022/8519, 27 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama