KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/2051 E., 2025/1363 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/4834 E., 2019/2083 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanıklar ve müdafileri
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin her türlü şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında güncel adli sicil kaydına göre Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/919 Esas, 2015/987 Karar sayılı kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 07.12.2015 tarihinde kesinleştiği, ayrıca anılan ilamda Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/72 Esas, 2010/80 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alındığının anlaşılması karşısında ikinci kez mükerir olduğu anlaşılan sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/2051, K. 2025/1363, 3 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama