Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/206 K.2024/1910

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan şikâyetçilerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, şikâyetçilere kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde 5271 sayılı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın iade dönmesi üzerine adresleri tespit edilip davetiye çıkarılmadığı gibi gerekçeli kararın da aynı adrese tebliğe çıkarılıp aynı gerekçe ile iade olması üzerine, aynı adrese 23.11.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı,

ancak bu tebligatın daha önce usûlüne göre tebligat yapılmamış olan adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmış olması nedeniyle usûlsüz olduğunun anlaşılması karşısında; şikâyetçilere gerekçeli kararın 5271 sayılı Kanun'un 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlenmesi,

2- Karar duruşmasında Nazilli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan temyiz dışı sanık ...’a 04.03.2016 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263'ncü maddesine göre “Bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin" belirtilmemesi nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu,