Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2064 K.2024/12193

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 30.11.2021 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin talebinin bulunduğu, Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinin uygulanmamasına yönelik değerlendirme yapılırken, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereği kaldırılmış olması nedeniyle cezanın ertelenmesine dair 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı belirtilmiş ise de;

suça sürüklenen çocuk hakkındaki açıklanan ilk hükmün temyiz edildiği ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ilâmıyla bozulduğu nazara alınarak; bozma sonrası kurulan hükümde, hükmün aynen açıklanması zorunluluğunun olamayacağı, suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşup oluşmadığı değerlendirilerek erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile uygulanamayacağının belirtilmesi,