Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/210 K.2022/4411

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/108 E., 2007/112 K. saylı kararıyla hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16.04.2012 tarihli ve 2011/16358 E., 2012/9163 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği,

bozma sonrası yerel mahkemece 12.03.2013 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, bu kararın 29.04.2013’te kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle ihbar üzerine açıklanması geri bırakılan hükmün Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/108 E., 2021/67 K. sayılı kararıyla açıklanmasına karar verildiği,

ancak hükmün daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmesi sebebiyle temyiz kanun yoluna tabi olduğu gözetilmeksizin istinaf kanun yoluna tabi olduğu belirtilerek sanığın yanıltılması üzerine sanık müdafii tarafından 15.02.2021 tarihinde hükmün temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirtilerek temyiz edildiği; ancak buna rağmen hükmün istinaf kanun yoluna tabi olduğu kabul edilip, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 31.05.2021 tarihli ve 2021/1055 E., 2021/1504 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği,

bu kararın da 13.07.2021 tarihinde katılan vekili tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;