Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2211 K.2022/7827

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümde “temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle ceza tayin edildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibariyle de anılan suçun cezasının alt sınırının 3 yıl olması karşısında, sanığın TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile ve devamında da bu ceza üzerinden aynı Kanun’un 35. maddesi uyarınca 1/4, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

sanık hakkında kurulan hükmün 1, 2 ve 3 nolu hüküm fıkraları çıkarılarak yerine "1-Sanığın müştekiye karşı üzerine atılı "Elde veya Üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık" suçunu işlediği usulen sabit kabul edilmekle, eylemine uyan TCK'nın 142/2-b maddesi gereğince suçun işleniş şekli niteliği, suçun işlenmesindeki özellikler, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak takdiren alt sınırdan ceza tayin edilerek 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,