Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2242 K.2022/11458

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle sabıkaları bulunmayan sanıkların tekrar suç işlemeyeceklerine dair mahkemede olumlu kanaat oluştuğu belirtilerek, meydana gelen zararı gidermeleri şartıyla nitelikli mala zarar verme suçundan hükmolunan cezalarının ertelenmesine karar verilmesine karşın, erteleme kurumundan daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ise suçtan kaynaklanan maddi zararın giderilmemesi sebebiyle hükmolunamadığının belirtildiği; ancak mahkemece erteleme kurumunun zararın giderilmesi şartıyla uygulanmasında olduğu gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun da 5271 sayılı CMK’nın 231/9. maddesi gereğince zararın tamamen giderilebilmesi koşuluna tabi tutularak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıklar bakımından daha aleyhe olan erteleme kurumunun uygulanması,