Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2258 K.2024/1841

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2010 tarihli ve 2007/217 Esas, 2010/84 Karar sayılı kararı tekerrüre esas alındığı halde, kararda tekerrüre esas alınan ilâmın "Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/84 Esas sayılı dosyası" olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın "Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2010 tarihli ve 2007/217 Esas, 2010/84 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası" şeklinde belirlenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a) Sanığın, katılanın evine girerek evdeki bazı eşyalarla birlikte evden katılanın otomobiline ait anahtarı da alarak, bu anahtar ile ile çalıştırdığı otomobili de çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde, 5237 sayılı Kanunun 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Tekerrüre esas alınan Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2010 tarihli ve 2007/217 Esas, 2010/84 Karar sayılı kararının, kararda "Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/84 Esas sayılı dosyası" olarak gösterilmesi,