Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2267 K.2022/7865

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hırsızlık suçunun müştekiye ait evin dış kısmında bulunan tahta barakaya girilmek suretiyle işlenmiş olması ve mahkemece hayvanların kaldığı bu yerin konutun eklentisi olmadığının kabul edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek aynı Yasa'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-Müştekinin soruşturma aşamasındaki 19/03/2010 tarihli beyanına göre suçun saat 20.40 sıralarında işlendiği, suç tarihinde güneşin saat 18.15’de battığının gece vaktinin ise saat 19.15’de başladığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı da nazara alınarak, hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,