Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2295 K.2022/9069

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2008 tarih 2007/280 E., 2008/113 K. sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçuna ilişkin olduğu,

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve bu suç yönünden Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2020 tarihli ek kararı ile davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,