Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2414 K.2025/3839

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir.Ancak;

Sanığın aşamalarda hırsızlık eylemini sadece bir kez gerçekleştirdiğine dair beyanları, katılanın 19.02.2019 tarihli duruşmada "kamera kayıtları 20 gün içerisinde önceki kayıtları sildiği için 26 Mayıs tarihi dışında herhangi bir tespitimiz yoktur " şeklindeki beyanı sadece çalınan eşyaların birden fazla defada satılmasının zincirleme suç delili olamayacağı da gözetilmeden; zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının tespiti bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin uygulanma gerekçesi delillerinin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,