Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2690 K.2022/13572

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 22/11/2021 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu ve Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre geçerli bir tebligatın yapılmış olması gerektiği, yokluğunda verilen 04/03/2011 tarihli gerekçeli kararın tebliğinin,

sanığın adresinin sürekli boş ve kapalı olduğu ve çevre sakinlerinden sorulması üzerine sanığın tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine, daha önce her hangi bir geçerli tebligat yapılmamış olan adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 02/05/2011 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçerli olmadığı ve sanığın öğrenme üzerine verdiği 22/11/2021 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanın evine, temyiz dışı sanık ... ile birlikte, 09/12/2009 tarihinde, tespit edilemeyen bir zaman diliminde girerek, 250 litre zeytinyağını çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 04/03/2011 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,