Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2736 K.2024/11930

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü inceleme dışı sanık ... ile birlikte şikâyetçiye ait ... adlı işyerine gittiği, üzerinde para olmadığını söyleyerek aldığı ürünlerin parasını evde vermeyi teklif ettiği, iş yeri çalışanı olan tanık ...'in sanık ve inceleme dışı sanık ile birlikte Batıpark civarına kadar yürüdüğü, burada sanığın tanıktan parayı evden getireceğini söyleyip, eşyaları tanıktan alıp zilyetliğine geçirdiği ve kendisini beklemesini istediği, fakat geri gelmediği somut olayda; suça konu ürünlerin şikâyetçiye ait işyerinden alındığı,

ancak şikâyetçinin çalışanı olan tanık ...'in ürünlerle birlikte sanığa eşlik ettiği, sanığın suça konu ürünleri alıp tanığın yanından ayrıldığı ve dolayısıyla suçun tamamlandığı yerin açık olduğunun anlaşılması karşısında; mahkemenin suç vasfına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiştir.