Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2853 K.2023/9121

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğinin yapıldığı ve muhtara bırakıldığı, yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eski hâle getirme talepli 31.01.2022 tarihli temyiz istemi üzerine, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan, Mahkemece 03.02.2022 tarihli ek kararla dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla; sanığın eski hâle getirme talebinin kabulüyle öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre toplam 50,00-60,00 TL değerinde ürün ve bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,