Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2902 K.2024/9306

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın aracına taş ve sopa ile vurmak suretiyle zarar vermesi şeklinde iddia olunan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, temyiz dışı sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilmiş olan 10.06.2015 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,