Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2954 K.2022/9754

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin bozma sonrasında sunduğu 22/02/2021 tarihli dilekçesindeki katılma talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1- Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, atılı suçu kabul etmediği, müşteki polis memurları ... ve ...’ın kovuşturmada 11/03/2014 tarihli duruşmada alınan ifadelerinde, sanığı karakola götürmek istemeleri nedeniyle sanığın arabaya binmemek için direndiği, o esnada sağ dikiz aynasına çarparak kırılmasına sebebiyet verdiğini beyan ettikleri, sanığın kasıtlı olarak dikiz aynasına vurduğuna dair herhangi bir beyanlarının bulunmadığı, dosya kapsamında, sanığın, polis ekip aracının dikiz aynasına zarar verme suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a-) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür esas alınan Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2011/1699 Esas, 2013/351 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve UYAP’tan yapılan incelemede anılan mahkemenin 31/12/2019 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verildiği nazara alınarak,

bahse konu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığa ait dosya içerisindeki adli sicil kaydındaki 6136 sayılı Kanun’un 15/1. maddesi uyarınca verilmiş hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 375,00 TL adli para cezasını içeren Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2011 tarihli ve 2010/3917 Esas, 2011/675 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,