KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/2972 E., 2025/3609 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Ret, bozma
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
I) Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden bölge adliye mahkemesince verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden bölge adliye mahkemesince verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiiinin temyiz isteminin "hükme esas alınan olay yeri tutanağı ve bilirkişi incelemesi raporunun sanık tarafından kabul edilmediğini, bu nedenle hükme esas alınamayacağı, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/2972, K. 2025/3609, 24 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama