Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3014 K.2024/9493

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın şikâyetçiyi öldürmekle tehdit etmesi ve aracının lastiklerini kesmesi şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/1 ve 151/1 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının 12.10.2015 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,