Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3035 K.2022/7622

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suçtan zarar gören hazine vekilinin temyiz istemi hakkındaki yapılan incelemede

26.07.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.04.2019 tarihinde temyiz eden suçtan zarar gören hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hüküm tarihinde yürürlükte olan TCK’nın 152/1-a maddesi uyarınca alt sınırdan ayrılmak suretiyle temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle TCK.nun 152/1-a maddesi için öngörülen hapis cezasının üst haddinin 6 yıldan 4 yıla indirilmesi karşısında; söz konusu kanun değişikliklerine göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,