Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3070 K.2022/7366

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, kararın adli tatil döneminde verildiği, kendisini savunması adına hiçbir ek süre verilmeden ilk celsede karar verildiği, savunma hakkının kutsallığı ve eşitlik ilkeleri adına mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiği, talebinin bulunmasına rağmen avukat atanmadığı, kendisine müştekinin zararının karşılanması imkanının verilmediği ve sonrasında lehe indirim sebebi sayılacak hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İddianame ekli duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığa tebliğ edilmemesi ve tutuklu sanığın cezaevi kanalıyla duruşmaya getirtilerek savunmasının alınması karşısında, ilk defa sorgusu sırasında okunan iddianame ile sorgu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine aykırı davranıldığı gibi duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğunun da hatırlatılmaması suretiyle CMK'nın 176/4 ve 190/2. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,