Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3138 K.2022/8471

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1-4, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına ve suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği, sanığın 15/04/2019 tarihli temyiz dilekçesinde, konut dokunulmazlığını ihlal etmediği, sürekli gidip kaldığı konut olduğu, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, beraat kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verildiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;