Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3172 K.2022/9088

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşma talebinin, verilen cezanın miktarı itibariyle CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçu işlemediği, sanığın mahkumiyetini gerektirecek somut delil bulunmadığından beraat etmesi gerektiği, aksi halde ise sanığın lehine uygulanması gerekip uygulanmayan lehe durumların uygulanmasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. Ancak;

25/12/2017 tarihli “görüntü ön inceleme raporu” başlıklı belgede, “Olayın kamera kadrajı dışında gerçekleştiği, saat 06.32 sıralarında siyah bir aracın geldiği ve saat 06.41 sıralarında siyah aracın içinden yüzü net görünmeyen birinin indiği, kamera kadrajı dışındaki birine bir şeyler söyleyip daha sonra tekrar araca binip çalınan araç ile beraber arka arkaya gittiklerinin göründüğünün" belirtildiği,

UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre ise, suç tarihinde gündüz vaktinin saat 06.38’de başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,