Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3240 K.2022/10330

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan adres kayıt sisteminde kayıtlı farklı MERNİS adresinde 23/12/2014 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine sunduğu 09/01/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, 20/02/2014 tarihli, 06/05/2014 tarihli ve 14/10/2014 tarihli duruşmalarda, duruşmalara katılmak istediğini bildirdiği ve buna göre duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde, hükümlerin açıklandığı 07/11/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,