Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3390 K.2024/15422

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli 2014/298 Esas ve 2014/816 Karar sayılı mahkûmiyet kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine hükmün Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 28.11.2018 tarihli düzeltilerek onama kararı ile kesinleştiği, hükümlü tarafından psikolojik rahatsızlığının bulunduğu belirtilerek verilen hükmü infaz edemeyeceğini belirtmesi üzerine Cumhuriyet savcılığının kararın kaldırılması, değiştirilmesi ya da uygun başka bir karar alınması konusunda ek karar talebinde bulunulması akabinde ilk derece mahkemesince talebin yargılamanın yenilenmesi talebi olduğu kabul edilerek,

Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2019 tarihli, 2014/298 Esas sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verildiği ve duruşmalı inceleme neticesinde 23.12.2014 tarihli 2014/298 Esas ve 2014/816 Karar sayılı Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık hakkında suç tarihinde cezai ehliyetinin araştırması yapıldığı anlaşılarak,Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli 2014/298 Esas ve 2014/816 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 323/1. maddesi gereğince aynen onaylanmasına karar verilmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması,