Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3421 K.2022/13686

Silahla kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 151/1 ve 62/1.

(2 kez) maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan verilen cezanın anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, kasten yaralama suçundan dolayı kurulan hükmün ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2017 tarihli ve 2016/169 esas, 2017/314 sayılı kararının 14/07/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, denetim süresi içerisinde 19/10/2018 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanması ile sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2,

86/3-e ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli ve 2019/607 esas, 2019/778 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2022 gün ve 15614-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/04/2022 gün ve 2022/25831 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 1-Dosya kapsamına göre;

Sanığın katılan...'in otomobilinin camına sopa ile vurmak suretiyle camlarını kırması sonucu otomobilde bulunan katılan ...'ın üzerine gelen cam kırıklarıyla yaralanması şeklinde gerçekleşen somut olay neticesinde, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın silahla kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilerek iki kez cezalandırılma cihetine gidildiği anlaşılmış ise de.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun fikri içtima başlıklı 44. maddesinde yer alan "İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" şeklindeki düzenleme nazara alınarak, farklı nev'iden fikri içtima hükümleri uyarınca sanığın sadece en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kararlar verilmesinde;

2-Kabule göre de;

Sanığın sopa ile aracın camına vurması üzerine kırılan camın araç içerisinde bulunan katılanın yaralanmasına sebep olmasına ilişkin somut olayda, hareketin camın kırılmasına yönelik olmasına karşın camın kırılmasının yanında ayrıca katılanın yaralanması şeklinde de bir netice oluştuğu nazara alındığında, sanığın doğrudan kastının yalnızca mala zarar verme suçuna yönelik olduğu,

yaralama suçuna yönelik ise doğrudan bir kastının bulunmadığı ancak katılan ...'un aracın içerisinde bulunduğunu bilmesine ve bu suçun unsurlarının oluşabileceğini öngörmesine karşın eylemini yine de gerçekleştirmesi karşısında, silahla kasten yarala suçunu olası kast ile işlediği ve 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hakimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (tek) biçimde uygulanması, Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

Bu manada kanun yararına bozma istemine konu edilen hükmün usule uygun olarak kesinleşmesi ve hükümdeki hukuka aykırılıkların denetlenebilmesi bakımından dosyadaki evrakların eksiksiz bir şekilde olmasının gerekmesi nedeniyle; dosyada eksik olan tebligat evrakları (01/06/2017 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar da dahil olmak üzere hem sanık hem de katılanlar yönünden) ile soruşturma evraklarının asılların dosya arasında bulunmadığı,