Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3476 K.2022/11431

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Suç tarihi olan 20/07/2013 günü sanıklar tarafından katılanların ikametlerinin giriş kapısına vurulup demirlerinin eğilerek zarar verildiğinin ve sanık ...’un katılanlar ...., ve ...’e hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda, sanıkların mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve sanık ...’un hakaret suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının mala zarar verme suçu için sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 09/05/2014 tarihi; hakaret suçu için sanık ...’un sorgusunun yapıldığı 10/04/2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,